Okee, dit gaat geen lange post (qua tekst dan) worden, maar dat is vast niet erg. Ik heb net Mac Miller ontdekt, en hij is zwaar relaxed. Het volgende citaat spreekt boekdelen: “Mac Miller didn’t go to high school, he went to school high.”

Hier de vier hoofdstukken van A Day in the Life!

Kijk en geniet!

Robin

We gaan weer terug naar school, dus de meesten ook terug naar op kamers. Vandaar vandaag weer eens een culinaire creatie met een vieze naam! Het idee is heel simpel, maar het resultaat mag er wezen. Het idee komt van verschillende website op het internet, en ik had het al een tijd lang willen uitproberen, maar laatst pas gedaan. Ziet dit er namelijk niet watertandend uit? (Ik verwacht dat Sven hierop een volmondig nee zou zeggen.)

In ieder geval, het is heel simpel om te maken. In mijn versie had ik echter geen hot dogs, maar we hadden wel nog worst over, van een barbecue ooit. Het enige dat je hoeft te doen is de worstjes in stukken te snijden, en de spaghetti erdoor te steken, als volgt.

Daarna kook je de spaghetti voor ongeveer acht minuten. De stukjes spaghetti in de worst blijven niet hard! Het resultaat:

Je kan het met saus maken, of gewoon zo opeten. Als je het voor iemand anders maakt, zou ik je wel aanraden om de saus apart te serveren. Het is net gewone spaghetti, maar het ziet er veel leuker (viezer?) uit! Smakelijk eten!

Robin

The Roots zijn terug! Nou ja, ze zijn nooit weggeweest, maar ze hebben weer een album uitgebracht! Getiteld How I Got Over, hun derde album op Def Jam, en net als de vorige twee (Game Theory en Rising Down), is het geen album vol zonnige zomerhits. Misschien zijn the Roots de Radiohead van hip hop, wat op zich best toepasselijk is, omdat Questlove—de drummer—een hele grote Radiohead fan is. In ieder geval, de lijn van de vorige twee albums wordt dus voortgezet, maar de band die zichzelf altijd vernieuwt, maakt nooit twee keer hetzelfde album. Van de drie, is het misschien wel de meest rustigste, alhoewel na track vijf het tempo omhoog gaat. Ze hebben hier ook weer een hoop samengewerkt met andere artiesten; sommigen die al halve bandleden zijn—Dice Raw, Truck North; anderen die compleet nieuw zijn, en eigenlijk anti-hip hop zijn— Monsters of Folk, Joanna Newsom. Gelukkig blijft het wel echt werk van the Roots, en worden ze niet overschaduwd, maar de gasten zorgen wel voor afwisseling, zodat we (ik) niet al negen albums lang naar hetzelfde luisteren.

Het andere ding waar ik het even over wil hebben is Grooveshark playlists. Grooveshark ken je vast wel, de muziek-stream website. Ideaal voor een feestje, want iedereen kan zijn of haar lievelingsliedje in de playlist zetten. Ze hebben ook een mobiele app, zodat je je playlists overal mee naartoe kan nemen en ook in de trein naar muziek kan luisteren die je helemaal niet bij je hebt. (Alles wat je daarvoor hoeft te doen, is hem favouriten, dan staat ie bij je favourites in jouw grooveshark, op je computer en/of mobiel.) En het werkt gewoon ook met last.fm. Het leuke is, dat je die playlists ook kan delen met anderen. Ik heb dus even een How I Got Over playlist gemaakt, dus nu kan je gelijk luisteren naar waar ik het over heb in de vorige alinea.

Hoogtepunten voor mij zijn Walk Alone, How I Got Over (Black Thought kan zingen!) en het begin van Dear God 2.0 als de beat eindelijk dropt, kippenvel momentje. Ik ben vast de enige wat dat betreft.

Want voor de mensen die niet van the Roots houden, heb ik ook even een playlist gemaakt van Jack Johnson’s nieuwe album To the Sea. Hier kan ik veel minder over vertellen, maar het is precies wat je verwacht van Jack Johnson.

Ik moet zeggen dat ik deze vakantie meerdere keren aan Taking Picture of People Taking Pictures moest denken!

Robin

Na ongeveer een week in Sicilië kan ik bijna alle stereotypes over Italianen bevestigen. Vooral de mannen, die dragen strakke broeken en doen hun haar nog veel strakker naar achteren met een rijke hoeveelheid aan gel. Er zijn ook positieve stereotypes bevestigd; Italianen houden van lekker en veel en lang en laat eten. En soms ook gekke dingen—broodje ijs, paardensteak en wie had verwacht een nasibal te vinden op Sicilië? Om half negen een restaurant binnenlopen en net voor twaalf uur weggaan is trouwens eerder regel dan uitzondering. Stereotypes over Sicilianen worden echter niet echt bevestigd, ik heb nog geen enkele mafiose praktijken gezien. En om eerlijk te zijn, had ik krottenwijken, vervuiling en criminaliteit verwacht, maar dat kon niet verder van de waarheid zijn.

Toen we aankwamen op het vliegveld van Trapani begon het gelijk al goed, de hitte sloeg je gelijk in je gezicht en je leert schaduw en airconditioning opnieuw te waarderen. Na een zeer interessante taxirit met een chauffeur die geen Engels kon, maar met wie we toch een heel gesprek hadden door middel van namen van voetballers, werden we afgezet in Balestrate, op het adres waar volgens hostelworld het hostel zou moeten zijn. Mooi niet dus, en niemand had er ooit van gehoord. Uiteindelijk hebben we het toch gevonden, met de hulp van de eigenaar, meneer Mazzola. Het was eigenlijk veel mooier dan ik verwacht had, net als de rest van het stadje. Het ligt aan een strand, dus daar hebben we goed gebruik van gemaakt. Het was ook een goede uitvalsbasis voor tripjes naar bijvoorbeeld Palermo, maar ik vergeet dan natuurlijk mijn camera.

Enige nadeel van het huisje was dat de wc niet gebouwd was om 11 mensen aan te kunnen. Of drie, eigenlijk, want dat was ongeveer hoeveel mensen er nodig waren om hem te verstoppen. En dan moest meneer Mazzola, de Duits—sprekende Siciliaan—het weer eens komen maken, hetgeen ertoe leidde dat een grote boodschap nu een Mazzola heet. En het voordeel van Nederlandstalig zijn is dat je dat luidkeels kan bespreken op straat. Als je dat zou willen, natuurlijk.

Nu zijn we trouwens in Catania, wat nog een hele klus was. Nou ja, voor mij dan, omdat ik mijn tas moest dragen. Had ik misschien toch die waarvan de wieltjes wel werkten moeten pakken. Zo’n tas is in de hete zon toch wel drie keer zo zwaar en dat is wetenschappelijk bewezen. Het openbaar vervoer hier is, eufemistisch gezegd, relaxed. Gelukkig zijn er wel busbedrijven die je van de ene naar de andere kant van het eiland kunnen brengen. Nadat we werden afgezet op het station, moesten we wel een heel stuk stad door, steeds door een slechtere buurt, tot we bij ons hostel kwamen. Dat ligt, eveneens eufemistisch gezegd, in een volksbuurt. Ik liep namelijk over straat met m’n pet in de hand en achter me kwamen twee jongens op een scooter die hem zo uit m’n hand pakten. Ik dacht mooi, één uur in Catania en m’n pet is al gestolen, maar om de één of andere reden keerden ze om en brachten ze hem terug. In ieder geval ga ik wel letten op m’n spullen hier. Het hostel zelf is van binnen trouwens echt mooi, we hebben een hele verdieping met keuken, badkamer, internet en, nog belangrijker, werkende airconditioning in iedere kamer!

Catania, wat ongeveer zo groot is als Den Haag, is trouwens een wereld van verschil met Balestrate. Het heeft een universiteit, dus een supergezellig uitgaansleven. In Balestrate bestond dat uit de hoofdstraat op en neer paraderen met je (stereotype macho) vriendje of (stereotype Italiaanse) vriendin. Het leek er niet op alsof ze ooit ergens naar binnen gingen. Toch waren er een hele hoop mensen op straat, zeker voor zo’n klein dorpje. Maar Catania heeft ook mensen van onze leeftijd! Niet dat die Engels spreken, maar toch is het leuk. We vallen alleen een beetje uit de toon door witheid en gebrek aan gel.

Maar goed, ik wil niet teveel tijd achter de computer zitten, dus ik laat anderen ook eens hun email kijken. Check flickr voor foto’s!

Robin

Ja, het is een tijd geleden dat er hier weer eens iets gepost is. Ik ben nogal afgeleid geweest door vanalles; project, tentamens, en ook het WK. Wat me brengt bij het onderwerp van deze post: het Duitse voetbalelftal.

Ik heb namelijk een paar (lees: te veel) wedstrijden gezien de afgelopen tijd en die van Duitsland vielen me nogal op. Ik ben vast niet de enige. Toen Duitsland namelijk met 4 – 0 van Australië won, scoorden namelijk Lukas Podolski, Miroslav Klose, Thomas Müller, en Claudemir Jerônimo Barretto, beter bekend als Cacau. Mesut Özil was volgens mij (en iedereen heeft recht op mijn mening) de beste speler. Ik herken daar maar één Duitse naam in. Hoe kan dat?! Vroegere Duitse teams waren veel.. Duitser. Wat dat betreft leken ze eigenlijk meer op Frankrijk, die—qua uiterlijk in ieder geval—meer Afrikaans lijken dan Frans. Ik vind het wel leuk, ten eerste omdat het team nu denk ik een beter beeld van de Duitse samenleving geeft, want er zijn volgens mij een hoop Polen en Turken in Duitsland. Brazilianen weet ik echter niet, maar ik heb er geen problemen mee.

Ten tweede lijkt het een beetje alsof ze op Nederland beginnen te lijken. Ze speelden eigenlijk heel leuk in die wedstrijd, maar vooral de wedstrijd tegen Servië deed me denken aan Nederland. Ze waren, na de rode kaart van Podolski, eigenlijk toch wel het betere team, maar toch verloren ze met 1 – 0. Hoe Nederlands! Beter spelen en toch verliezen.

Dit alles leidt mij ertoe te voorspellen dat Duitsland in de kwartfinales of halve finales dit toernooi vrij roemloos onderuit gaat, tegen Argentinië misschien?

In ieder geval is dit WK best wel leuk, er zijn een hoop traditionele toplanden die het slecht doen (Frankrijk, Engeland, etc.) en een hoop kleine landjes die verassend goede resultaten behalen (Nieuw Zeeland anyone?). Wat is jou opgevallen dit WK? Laat het weten!

Oh en ik zal m’n best doen om de voorpagina wat beter bij te houden. Maar er is, zelfs als er geen nieuwe posts zijn, iedere dag wel wat nieuws te vinden hier! Check de zijkant voor liedjes, architectuur, design, strips, blogs, en allemaal dat soort dingen!

Robin

Steeds meer mensen hebben tegenwoordig een telefoon die op android draait. Ik heb er zelf al een paar maanden een, maar misschien had ik beter kunnen wachten, want de telefoons die nu uitkomen maken me best wel jaloers. Maar goed, je kan dus vanalles met je nieuwe telefoon—de vraag is alleen, hoe weet je wat goed is en wat de moeite waard is? Er zijn zat lijstjes met “de 10/20/50/etc. beste android apps” te vinden, maar die zijn allemaal geschreven door mensen die niet mij zijn, dus ben ik het er niet mee eens. Vandaar een lijstje met wat tips!

Klik hier voor de rest van de post!