Burgers, verheugt u! Robin is weer terug in het land.
De vakantie was gezellig, niet dat ik heel veel heb gedaan, maar toch. Vooral eigenlijk gelezen. Maar als ik bij het begin moet beginnen: het feit dat ik überhaupt Seattle heb gehaald was al een wonder op zich. Met de sneeuw reden er geen treinen, maar gelukkig kon ik met de auto naar Schiphol. Als voorzorg was ik alvast in Eindhoven blijven slapen, dat scheelt toch al gauw een uur. Maar omdat de dag ervoor zoveel sneeuw was gevallen, hadden er een hoop mensen hun vlucht naar Seattle gemist. Schiphol zelf kon de sneeuw goed aan, maar de meeste vluchten zijn transfers, en andere luchthavens hadden meer sneeuw/meer moeite. Dus met 26 plaatsen overboeking zag het er niet zo goed uit, maar in dit geval was het een geluk bij een ongeluk, want minstens 27 mensen zijn niet gekomen, waardoor ik alsnog mee kon. De vlucht zelf was niet bijzonder, gewoon 10 uur films kijken (Public Enemies, Up, G.I. Joe en Harry Potter and the Half-Blood Prince). Alleen toen ik in Seattle kwam, hadden ze mijn tas vergeten, dat was minder leuk.
Tja, zoals ik al zei bestond de vakantie zelf daar vooral uit lezen, maar we zijn ook naar (stief)familie gegaan, wat best gezellig was; en hebben kerst gevierd; en ik ben natuurlijk een paar keer Seattle ingegaan. Kerst was heel gezellig, mede door de reddit Secret Santa. Secret Santa is een soort Engelstalige versie van surprises, maar zonder de gedichten en surprises. Of eigenlijk, je geeft dus iemand een cadeautje zonder dat diegene weet van wie hij/zij iets krijgt. Dit is een online versie, waaraan ongeveer 5000 mensen van over de hele wereld meededen. Ik had me opgegeven om twee keer mee te doen, dus twee cadeautjes verstuurd. En omdat ik een van de weinige Nederlanders ben, was het een boek van David Sedaris met een stukje over Sinterklaas en een chocoladeletter. (Ik wou niemand voortrekken dus ik heb twee keer hetzelfde cadeau gestuurd, mede ook omdat ik over de ene persoon niks kon vinden qua interesses/persoonlijkheid, terwijl de andere heel goed te stalken was.) In ieder geval, toen ik op bij het huis aankwam, lagen er twee pakketjes voor me! In de ene zat deze knuffel en de andere bevatte een aantal dingen, waaronder een kookboek.
Voor de rest hebben we ook ‘gewoon’ kerst gedaan en eigenlijk, zoals ik al zei, niet zoveel. Beetje genieten van het uitzicht:
En zoals jullie misschien al wel hebben gezien op youtube mocht ik mee vliegen! Het zit zo; Randy, één van de buren, is zijn eigen huis aan het bouwen. Hij was langsgekomen en ik had hem geholpen met het ontwerp en sketchup model, en toen vroeg hij of ik mee wou in z’n vliegtuig. Dus ik zei meteen ja, want wie doet dat niet? (Antwoord: mijn stiefmoeder Loretta, omdat het vliegtuigje gebouwd is in 1946 en ze een fobie heeft voor dingen uit 1946 ofzoiets). Aangezien het niet echt goed schijnt te werken op youtube volgens Laurine, is hieronder het filmpje! (Klik voor een grotere versie.)
Ja ik weet het, ik ben een lucky bastard. En toen was het alweer gauw nieuwjaar, wat natuurlijk in stijl gevierd moest worden. Dus ik had niet zo’n zin om op het eiland te blijven. Gelukkig vond ik een hostel midden in de stad, voor niet al te veel geld, wat eigenlijk opmerkelijk is omdat er in de VS niet veel hostels zijn. Dus ik ging er met mijn inmiddels veel te zware tas en rugzak naartoe en heb iets te veel gedronken, waardoor de reis van het hostel naar het vliegveld met mijn veel te zware tas en rugzak niet bepaald prettig was. De vlucht was gelukkig geen probleem en ik kon zo mee. Ik had wel medelijden voor degene naast me, want ik had zelf geen handdoek bij me, dus niet gedoucht in het hostel. Het was niet fris. Maar gelukkig was ik negen uur later weer in Nederland, na nog even ondervraagd te zijn door de douane en kon ik in één keer doorrijden naar Sittard.
Dus, ik ben weer thuis! Hoe was jullie kerstvakantie?
Robin
